Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΗ

Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΗ

Διήμερο συζητήσεων με θέμα: 37 χρόνια EZLN.

Ο EZLN συμπληρώνει 37 χρόνια. Παρά τις επιθέσεις, τις συκοφαντίες και άλλες τεχνικές πολέμου, οι ζαπατίστας συνεχίζουν να οικοδομούν μια διαφορετική μορφή κοινωνικής οργάνωσης. Για να γιορτάσουμε αυτή την επέτειο, καλούμε στην εκδήλωση: «Η Ελπίδα είναι Ζαπατιστική: Συζητήσεις με θέμα τα 37 χρόνια EZLN», που θα πραγματοποιηθεί στις 16 και 17 Νοεμβρίου 2020.

Θα συμμετέχουν οι: María de Jesús Patricio Martínez (Marichuy), Gilberto López y Rivas, Alicia Castellanos, Carlos González, Juan Villoro, Yasnaya Aguilar, Luis Hernández Navarro, Raúl Zibechi, Magdalena Gómez, Bruno Baronnet, Sylvia Marcos, Márgara Millán, Mariana Mora, Araceli Osorio, Lia Barbosa, Argelia Guerrero, Lukas Avendaño, Omar Inzunza Gran OM, Francisco De Parres, Fran Ilich, Gabriela Jauregui, Asamblea Libertaria Autootganizada Paliacate Zapatista (Grecia), Sandra Iriarte – Secretaria de Relaciones Internacionales CGT (Estado Español), Alejandro Araujo, Zenia Yébenes, Carolina Díaz, Daliri Oropeza, Raúl Romero, Claudio García.

Cotric – Διεπιστημονική ομάδα κριτικών ερευνών

ΟΙ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΑΓΩΓΗ ΕΝΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΤΩΝ ΒΑΣΕΩΝ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΑΠΟ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ORCAO.

Καταγγελία του Ζαπατιστικού Συμβουλίου της Καλής Διακυβέρνησης «Νέο Χάραμα Αντίστασης και Εξέγερσης για τη Ζωή και την Ανθρωπότητα», Καρακόλ Patria Nueva, Ζαπατιστική Chiapas.

 

10 Νοεμβρίου 2020

Προς τις οργανώσεις που υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα:

Προς την εγχώρια και διεθνή Έκτη:

Προς τα Δίκτυα Αντίστασης και Εξέγερσης:

Με τη σημερινή ανακοίνωση καταγγέλλουμε την απαγωγή και τον βασανισμό ενός συντρόφου μας από τις ζαπατιστικές βάσεις στήριξης της κοινότητας San Isidro, που βρίσκεται πέριξ του Moisés Gandhi, στις 8 Νοεμβρίου 2020, από την παραστρατιωτική οργάνωση με το όνομα ORCAO.

Εδώ και πάνω από ένα χρόνο, τα μέλη της ORCAO προκαλούν καταστροφές στα σπίτια μας. Διάφορες οργανώσεις υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως  οι FRAYBA, CORECO, SERAPAZ και άλλες, έχουν γίνει μάρτυρες αυτής της αθλιότητας.

Η κακή κυβέρνηση γνωρίζει ότι η κοινότητα Moisés Gandhi δέχεται νυχθημερόν επιθέσεις με πυροβολισμούς από τα μέλη της ORCAO αλλά όχι μόνο δεν κάνει τίποτε για να σταματήσει τους τραμπούκους της, αντίθετα τους προστατεύει και τους βοηθά.

Οι τρεις βαθμίδες της κακής κυβέρνησης, γνωρίζουν τα πάντα για τις επιθέσεις. Το ίδιο και οι υπάλληλοί της, τα τσιράκια της, όπως η Josefina Bravo και ο Ramón Martínez που διαστρεβλώνουν την αλήθεια, λέγοντας ότι εμείς οι ζαπατίστας προκαλούμε τους καημένους παραστρατιωτικούς της ORCAO.

Αυτή η κυβέρνηση είναι ίδια με τις προηγούμενες. Λένε ότι διεξάγουν έρευνες αλλά στην πραγματικότητα είναι συνένοχοι. Τίποτε δεν έχει αλλάξει.  Λένε μεγάλα λόγια για δήθεν αλλαγή αλλά οι επιθέσεις είναι ίδιες. Όπως ίδια είναι και τα ψέματα αυτών των απατεώνων αξιωματούχων που στρογγυλοκάθονται στα γραφεία τους και πληρώνονται αδρά χωρίς να κάνουν τίποτε.

Η πιο πρόσφατη απόδειξη γι’ αυτή την εγκληματική συμμαχία μεταξύ των παραστρατιωτικών της ORCAO και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης του López Obrador, της πολιτειακής του Rutilio Escandón και των δημοτικών συμβουλίων του Ocosingo και του Altamirano, είναι όσα συνέβησαν στις 8 Νοεμβρίου 2020, μόλις λίγα μέτρα μακριά από το σημείο που, πριν λίγο καιρό, είχαν πυρπολήσει και λεηλατήσει το συνεταιριστικό μας μαγαζί στην Cuxuljá. Για την επίθεση αυτή η κακή κυβέρνηση δεν έχει κάνει απολύτως τίποτε μέχρι σήμερα.

 

Στις 8 Νοεμβρίου 2020, στις 15.30 περίπου, 20 παραστρατιωτικοί της ORCAO απήγαγαν και ξυλοκόπησαν το σύντροφό μας από τις βάσεις στήριξης, Felix pez Hernández. Τα μέλη της ORCAO τον οδήγησαν προς άγνωστη κατεύθυνση και τον κρατούν δεμένο και φυλακισμένο, χωρίς νερό και τροφή. Συνέχεια

ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ. ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ ΘΑ ΔΙΑΣΧΙΣΟΥΝ ΤΙΣ 5 ΗΠΕΙΡΟΥΣ. Τέταρτο μέρος: Η ανάμνηση αυτού που έρχεται.

Τέταρτο μέρος: Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ

 

Οκτώβριος 2020

Συνέβη πριν από 35 Οκτώβρηδες.

Ο Γερο Αντόνιο κοιτά τη φωτιά που αντιστέκεται στη βροχή. Κάτω από το βρεγμένο ψάθινο καπέλο, ανάβει με ένα μισοκαμμένο κούτσουρο το τσιγάρο που μόλις είχε στρίψει. Η φωτιά διατηρείται, κρυμμένη κάτω από τους κορμούς. Ενίοτε, τη βοηθά ο άνεμος και με την πνοή του ζωηρεύει τα κάρβουνα που κοκκινίζουν από θυμό.

Το στρατόπεδο είναι το περίφημο «Watapil», στην λεγόμενη “Sierra Cruz de Plata” που υψώνεται ανάμεσα στα υγρά χέρια των ποταμών Jataté και Perlas. Βρισκόμαστε στο έτος 1985 και ο Οκτώβρης υποδέχεται την ομάδα με μια καταιγίδα, προμήνυμα των επόμενων ημερών. Η ψηλή αμυγδαλιά (που θα ξαναβαφτίσει αυτό το βουνό στην αντάρτικη γλώσσα), κοιτά με συμπόνοια στα πόδια της αυτή τη μικρή, πολύ μικρή, ασήμαντη χούφτα από άντρες και γυναίκες. Πρόσωπα χαραγμένα, δέρματα ισχνά, το βλέμμα λαμπερό (ίσως από τον πυρετό, το πείσμα, το φόβο, το παραλήρημα, την πείνα, την αϋπνία), κουρελιασμένα τα καφέ και μαύρα ρούχα, και οι μπότες παραμορφωμένες από τις λιάνες[i] που προσπαθούν να κρατήσουν τις σόλες στη θέση τους.

Τα λόγια του Γερο Αντόνιο αργά, μόλις που ακούγονται μες στη βοή της καταιγίδας.  Τους μιλά σα να απευθυνόταν στον εαυτό του:

«Ο Τύραννος θα έρθει ξανά για να επιβάλλει στο χρώμα της γης τον σκληρό του λόγο, το εγώ του που δολοφονεί τη λογική, τη δωροδοκία που μεταμφιέζεται σε ελεημοσύνη. Συνέχεια

ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ. ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ ΘΑ ΔΙΑΣΧΙΣΟΥΝ ΤΙΣ 5 ΗΠΕΙΡΟΥΣ. Πέμπτο μέρος: Η ματιά και η απόσταση ως την πόρτα.

Πέμπτο Μέρος: Η ματιά και η απόσταση ως την πόρτα

Οκτώβριος 2020

Ας υποθέσουμε, για παράδειγμα, ότι μπορούμε να επιλέξουμε ματιά. Ας υποθέσουμε ότι, έστω για μια στιγμή, μπορείτε να απελευθερωθείτε από την τυραννία των κοινωνικών δικτύων που επιβάλλουν, όχι μόνο αυτό που βλέπουμε και που λέμε, αλλά και πώς το βλέπουμε και πώς το λέμε. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι σηκώνετε το βλέμμα. Πιο ψηλά: από το άμεσο στο τοπικό, μετά στο περιφερειακό, στο εθνικό, στο παγκόσμιο. Το βλέπετε; Πράγματι, ένα χάος, μια σύγχυση, μια αταξία. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι είστε άνθρωπος. Ότι δεν είστε μια ψηφιακή εφαρμογή που βλέπει γρήγορα, ταξινομεί, ιεραρχεί, κρίνει και τιμωρεί. Ότι εσείς, λοιπόν, επιλέγετε τι να κοιτάξετε και πώς. Είναι πιθανό (είναι απλά μια υπόθεση) ότι το να βλέπεις και το να κρίνεις δεν είναι το ίδιο. Έτσι, λοιπόν, είναι πιθανό εσείς να μην επιλέγετε μόνο, αλλά να αποφασίζετε κιόλας. Να αλλάζετε, για παράδειγμα την ερώτηση, και, από το «αυτό είναι καλό ή κακό;», να πηγαίνετε στο «τι είναι αυτό;». Η πρώτη ερώτηση οδηγεί βέβαια σε μια προκλητική συζήτηση (άραγε υπάρχουν ακόμα προκλητικές συζητήσεις;). Κι από εδώ, οδηγείται κανείς στο «αυτό είναι κακό –ή καλό– επειδή το λέω εγώ». Ή ίσως να υπάρχει μια συζήτηση για το τι είναι καλό και τι είναι κακό, και από εδώ να οδηγείται κανείς στα επιχειρήματα και τις υποσημειώσεις. Αυτό είναι καλύτερο, βέβαια, από το να κάνει κανείς «λάικ» ή να πατάει το χεράκι τού «μπράβο»· αυτό που σας πρότεινα, όμως, είναι να αλλάξετε το σημείο της εκκίνησης: να διαλέξετε την κατεύθυνση της ματιάς σας. Συνέχεια

ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ. ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ ΘΑ ΔΙΑΣΧΙΣΟΥΝ ΤΙΣ 5 ΗΠΕΙΡΟΥΣ. Έκτο μέρος: Ένα βουνό μεσοπέλαγα.

Έκτο μέρος: ΕΝΑ ΒΟΥΝΟ ΜΕΣΟΠΕΛΑΓΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ-ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ.

ΜΕΞΙΚΟ.

5 Οκτωβρίου 2020.

Προς το Εθνικό Ιθαγενικό Κογκρέσο-Ιθαγενικό Συμβούλιο Διακυβέρνησης

Προς την Εγχώρια και Διεθνή Έκτη

Προς τα Δίκτυα Αντίστασης και Εξέγερσης

Προς τους έντιμους ανθρώπους που αντιστέκονται σε κάθε γωνιά του πλανήτη

Αδελφές, αδελφοί, αδελφοίες

Συντρόφισσες, σύντροφοι και συντροφόισσες

Εμείς οι ζαπατίστας, αυτόχθονες λαοί μάγια, σας χαιρετούμε και μοιραζόμαστε μαζί σας αυτό που υπάρχει στη συλλογική μας σκέψη, σύμφωνα με αυτό που βλέπουμε, ακούμε και αισθανόμαστε.

Πρώτο: – Βλέπουμε και ακούμε έναν κόσμο άρρωστο στην κοινωνική του ζωή, κατακερματισμένο σε εκατομμύρια ανθρώπους, αποξενωμένους μεταξύ τους, απορροφημένους στην προσπάθεια τους για ατομική επιβίωση, ενωμένους όμως κάτω από τον ζυγό της καταπίεσης από ένα σύστημα που είναι διατεθειμένο να κάνει τα πάντα προκειμένου να ικανοποιήσει τη δίψα του για κέρδη, ακόμα κι όταν ο δρόμος του αντιστρατεύεται την ίδια την ύπαρξη του πλανήτη Γη.

Η δυσλειτουργία του συστήματος και η ηλίθια  υπεράσπιση της «προόδου» και του «εκσυγχρονισμού» προσκρούει πάνω σε μια εγκληματική πραγματικότητα: τις γυναικοκτονίες. Η δολοφονία γυναικών δεν έχει ούτε χρώμα ούτε εθνικότητα, είναι παγκόσμια. Αν είναι παράλογο και εξωφρενικό κάποιος/α να διώκεται, να εξαφανίζεται, να δολοφονείται για το χρώμα του δέρματος, τη φυλή, την κουλτούρα ή τα πιστεύω του/της, είναι αδύνατο να χωρέσει ανθρώπινος νους ότι το να είσαι γυναίκα ισοδυναμεί με καταδίκη σε κοινωνικό αποκλεισμό και θάνατο.

Έχοντας μια αναμενόμενη κλιμάκωση (παρενόχληση, σωματική βία, ακρωτηριασμός και δολοφονία), με την εγγύηση μιας δομικής ατιμωρησίας («το άξιζε», «είχε τατουάζ», «τί έκανε σε εκείνο το μέρος τέτοια ώρα;», «με αυτά τα ρούχα τί περίμενε;»), οι δολοφονίες γυναικών δεν έχουν καμία εγκληματική λογική πέραν της συστημικής. Γυναίκες από διαφορετικές γεωγραφίες, κοινωνικά στρώματα, φυλές και ηλικίες, που κυμαίνονται από την παιδική μέχρι τα γηρατειά, το φύλο αποτελεί τη μόνη σταθερά. Το σύστημα είναι ανίκανο να εξηγήσει γιατί οι γυναικοκτονίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την «ανάπτυξη» και την «πρόοδό» του. Στην εξοργιστική στατιστική των θανάτων, όσο πιο «ανεπτυγμένη» είναι μια κοινωνία, τόσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των θυμάτων σε αυτό τον πραγματικό έμφυλο πόλεμο.

Ο «πολιτισμός» μοιάζει να λέει σε μας τους αυτόχθονες λαούς: «η απόδειξη για την υπανάπτυξή σας βρίσκεται στα χαμηλά ποσοστά γυναικοκτονιών. Ορίστε, εδώ είναι για σας τα μεγαπρογράμματα, οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί παραγωγής ενέργειας, τα ορυχεία, τα φράγματα,  τα εμπορικά κέντρα, τα καταστήματα ηλεκτρικών ειδών – που περιλαμβάνουν και τηλεοπτικά κανάλια. Πρέπει να μάθετε να καταναλώνετε, να γίνετε σαν εμάς. Για να ξεπληρώσετε, όμως, το χρέος αυτής της προοδευτικής βοήθειας που σας προσφέρουμε, δεν φτάνουν η γη, τα νερά, οι κουλτούρες, οι αξιοπρέπειές σας. Πρέπει να συμπεριλάβετε και τη ζωή των γυναικών».

Συνέχεια